ŞİKAGO SÖZLEŞMESİ
Sivil hava taşımacılığı tarihinde uluslararası anlamdaki en önemli ve kapsamlı sözleşmedir. Şikago Konvansiyonu olarak da bilinir.
İkinci Dünya Savaşı'nda gelişen teknoloji ve bilgi birikim (know-how) ile hava aracı menzili ve kapasitesi artmış, seyrüsefer yardımcılarının geliştirilmesi ile hava taşımacılığının daha uzun mesafelerde ve daha emniyetli yapılabilmesi mümkün hale gelmiştir. Savaş sonrası elde bulunan askeri hava aracı filosunun ve havaalanlarının sivil hava taşımacılığına tahsisini sağlayabilmek için uluslararası hava taşımacılığının önündeki teknik, operasyonel ve politik engellerin kaldırılması gerekmekteydi. Bu engelleri aşmak ve uluslararası standartları belirlemek üzere, ABD Başkanı Roosevelt, 54 ülke temsilcisini, ABD'nin Şikago kentinde Sivil Havacılık Konferansı'na davet etmiştir.
En önemli özelliği[düzenle | kaynağı değiştir]
Konferans sonucunda oluşturulan Sözleşme'nin en temel özelliği, tüm ülkelerin hava taşımacılığında eşitlik ilkesini kabul etmesidir. Ülkelerin kendi hava sahasında egemenliğinin olmasının yanı sıra her ülkenin kendi hava sahasında başka bir ülke tarafından gerçekleştirilecek ticari amaçlı hava taşımacılığına izin vermeme yetkisi bulunmamaktadır.
Sözleşmenin en önemli çıktısı[düzenle | kaynağı değiştir]
Sözleşmenin en önemli çıktılarından biri Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü'nün (ICAO) kurulması olmuştur.
ICAO Örgütü'ne ulaşmak için tıklayınız. ICAO
Kaynakça[düzenle | kaynağı değiştir]
| APA Citation Guide (7th Edition) | ISBN | DOI | Link | |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Kuyucak Şengür, F., (2020). Havaalanı İşletmeciliği. (pp.23). Nobel. | 978-625-406-721-1 | - | - |